January 23, 2018

Πώς να αξίζει αν δεν είναι δύσκολο;

Στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να είσαι ρομαντικός. Είναι σχεδόν αδύνατο γιατί οι καταστάσεις και η καθημερινότητα δε σε αφήνει να το ζήσεις. Ίσως στην πραγματικότητα να νιώθεις ανίκανος ακόμα και να ονειρευτείς. Παρόλα αυτά έχεις αυτή την ανάγκη και ίσως την αίσθηση του κενού ή του ανικανοποίητου που ψάχνεις γύρω σου να βρεις αυτό που θα σε γεμίσει, αυτό που θα σου δώσει το κίνητρο να συνεχίσεις και όχι να τα παρατάς.

Οι καιροί αυτοί δεν ευνοούν την αγάπη πόσο μάλλον τον έρωτα. Αλλά αν το δεις πιο σφαιρικά σε καμιά εποχή δε γνώρισαν ευημερία τέτοιου είδους πανίσχυρα συναισθήματα. Βλέπεις τόσο πόνο γύρω σου που νιώθεις ανόητος να σκέφτεσαι πόσο μαλλον να νιώθεις ερωτευμένος. Όμως δε σταματάς να το αναζητάς. Και όταν έχεις ίσως πιστέψει πως δεν είναι για σένα αυτό, πως δεν υπάρχει χρόνος να ασχοληθείς, ή έχεις πληγωθεί πολύ ή δεν το έχεις βρει ακόμα και νιώθεις μόνος υπάρχει κάτι κοινό σε όλα αυτά... Ζεις για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς.

Και όμως σε αυτό το κυρίαρχο συναίσθημα της αγάπης, που για πολλούς λόγους αγνοούμε, είτε γιατί έτσι μας έμαθαν είτε γιατί αναγκαστήκαμε είτε γιατί πιστεύουμε πως είναι επιλογή μας, δίνουμε το λιγότερο χρόνο της ζωής μας. Φτιάξαμε έναν κόσμο γεμάτο συμβιβασμό και αιώνια ανεκπλήρωτες ανάγκες που τις περισσότερες φορές καλύπτουμε υλικά. Και δε φεύγει το κενό όσο και αν προσπαθείς και αναρωτιέσαι : «Τι φταίει?»

Ακόμα και αν χάσεις το δρόμο, πάντα υπάρχει μια φωνή μέσα σου βαθιά που ξέρει τι αισθάνεσαι και τι θέλεις αλλά εσύ επιλέγεις να μην την ακούς γιατί δε θες να χαλάσεις τη βολή σου. Είναι πολλές οι υποχρεώσεις που έφτιαξες για να την αποφύγεις. Όταν καταφέρεις να φτιάξεις ότι λαχταρούσες θέλεις να το μοιραστείς. Όταν είσαι γεμάτος φιλοδοξία και τύχει να συναντήσεις την αγάπη, τη διώχνεις γιατί νιώθεις οτι απαιτεί το χρόνο σου γιατί το να ελέγχεις στο έπακρο τη ζωή σου είναι σημαντικότερο, μέχρι να καταλάβεις πως όσα πραγματικά θα σε ανησυχήσουν στον τέλειο κόσμο που έχεις φτιάξει, ούτε σου περνούσαν από το μυαλό.

Και τελικά είναι η αγάπη που θα αλλάξει τον κόσμο που βλέπεις. Που θα συμπληρώσει το συναισθηματικό κενό. Αυτός ο ρομαντισμός που όσο και αν προσπαθούμε για να σβήσει , πάντα θα υπάρχουν καρδιές στις οποίες θα καίει. Το δύσκολο δεν είναι να φτιάξουμε τον κόσμο γύρω μας αλλά να μάθουμε να ακολουθούμε την καρδιά μας. Γιατί η αγάπη μετριέται με το χρόνο που της αφιερώνεις. Όσο περισσότερο αγαπάς και προσπαθείς όπως σε κάθε τι που τελικά αφιερώνεις χρόνο, όπως και κάθε φορά που δεν τα παρατάς...είναι δύσκολο γι’αυτό αξίζει.